Соматулин в порошке — инструкция по применению

Инструкция по применению соматулина в порошке, описание действия препарата, показания к применению порошка соматулина, взаимодействие с другими лекарствами, применение соматулина (порошок) при беременности. Инструкции: Соматулин в растворе;
Торговое название: Соматулин®
Международное название: Ланреотид
Лекарственная форма:
Лиофилизат для приготовления суспензии для внутримышечного введения пролонгированного действия в комплекте с растворителем (0.8 % маннитола раствор).
Показания к применению:
Атс классификация:
H Препараты гормонов для системного применения (кроме половых гормонов и инсулинов)
H01 Гипофизарные, гипоталамические гормоны и их аналоги
H01C Гипоталамические гормоны
H01C B Соматостатин и аналоги
Фарм. группа:
Гипоталамо-гипофизарные гормоны и их аналоги. Гормоны гипоталамуса. Гормоны, замедляющие рост. Ланреотид. Код АТХ Н01СВ03
Условия хранения:
Хранить при температуре от 2 °С до 8 °С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения: 2 года. Не использовать по истечении срока годности, указанного на упаковке.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Практически белый спекшийся порошок. Восстановленная суспензия – гомогенная суспензия молочного цвета.

Состав соматулина в порошке

Один флакон препарата содержит
Препараттың бір құтысының ішінде

Активное вещество соматулина

ланреотида ацетат - 40,0 мг (в пересчете на ланреотид - 30,0 мг)
ланреотид ацетаты - 40,0 мг (30,0 мг ланреотидке шаққанда)

Вспомогательные вещества в соматулине

лактид-гликолид сополимер, лактик-гликолик сополимер, маннитол, натрия кармеллоза, полисорбат-80. Одна ампула растворителя содержит: маннитол, вода для инъекций.
лактид-гликолид сополимер, лактик-гликолик сополимер, маннитол, натрий кармеллозасы, полисорбат-80, Еріткіштің бір ампуласының ішінде: маннитол, инъекцияға арналған су бар.

Показания к применению порошка соматулина

  • акромегалия: при остающемся повышенным уровне гормона роста (ГР) и/или инсулиноподобного фактора роста-1 (ИФР-1) после оперативного лечения и/или лучевой терапии; или у пациентов, которым показано проведение медикаментозной терапии;
  • симптоматическая терапия при карциноидных опухолях;
  • фистула органов пищеварительного тракта, возникшая в результате хирургического вмешательства
  • акромегалияда: оперативті емнен және/немесе сәулемен емдегеннен кейін өсу гормоны (ӨГ) және/немесе инсулин тәрізді өсу факторы-1 (ИӨФ-1) жоғары деңгейде қалған кезде; немесе дәрі-дәрмекпен ем көрсетілген емделушілерде
  • карциноидты ісіктерде симптоматикалық ем жүргізуге;
  • хирургиялық араласым нәтижесінде пайда болған асқорыту жолы ағзаларының фистуласында

Противопоказания соматулина в порошке

  • повышенная чувствительность к соматостатину или родственным пептидам или к каким-либо вспомогательным веществам
  • беременность и лактация
  • осложненный, нелеченный холелитиаз
  • детский и подростковый возраст до 18 лет
  • соматостатинге немесе ұқсас пептидтерге немесе қосымша заттардың қандай да болсын біреуіне асқын сезімталдық
  • жүктілік және лактация
  • асқынған, емделмеген холелитиаз
  • 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер

Побочные действия порошка соматулина

Побочные реакции, сообщенные пациентами, страдающими акромегалией, получавшими лечение ланреотидом во время клинических исследований, зарегистрированы в соответствующей системе органов тела согласно следующей классификации: очень часто (≥1/10); часто (≥1/100 до <1/10); нечасто (≥1/1,000 до <1/100).

Наиболее частыми ожидаемыми побочными эффектами при лечении ланреотидом являются нарушения со стороны желудочно-кишечного тракта (наиболее частые сообщенные эффекты – диарея и абдоминальная боль, обычно слабо или средне выраженные и преходящие), желчнокаменная болезнь (обычно протекает бессимптомно) и реакции в месте введения (боль, узелки и уплотнения).

Профиль побочных эффектов аналогичен по остальным показаниям к применению.
  • Исследования:
Часто: повышение ALAT, отклонение от нормы ASAT, отклонение от нормы ALAT, повышение билирубина в крови, повышение глюкозы в крови, повышение гликозилированного гемоглобина, снижение веса
Нечасто: повышение ASAT, повышение щелочной фосфатазы в крови, отклонение от нормы билирубина в крови, снижение натрия в крови.
  • Нарушения со стороны сердца
Часто: синусовая брадикардия
  • Нарушения со стороны нервной системы
Часто: головокружение, головная боль
  • Нарушения со стороны желудочно-кишечного тракта
Очень часто: диарея, жидкий стул, абдоминальная боль
Часто: тошнота, рвота, запор, метеоризм, вздутие живота, дискомфорт в животе, диспепсия
Нечасто: изменение цвета каловых масс
  • Нарушения со стороны кожи и подкожных тканей
Часто: алопеция, гипотрихоз
  • Нарушения со стороны обмена веществ и питания
Часто: гипогликемия
Нечасто: сахарный диабет, гипергликемия
  • Сосудистые нарушения:
Нечасто: приливы
  • Осложнения общего характера и реакции в месте введения
Часто: усталость, реакции в месте введения (боль, припухлость, уплотнение, узелки, зуд)
Нечасто: астения
  • Нарушения со стороны печени и желчевыводящих путей
Очень часто: желчнокаменная болезнь
Часто: дилатация желчных протоков
  • Нарушения психики:
Нечасто: бессонница

Пост-маркетинговый опыт по безопасности:
Пост-маркетинговый опыт применения не выявил какую-либо иную значимую информацию, кроме отдельного сообщения о панкреатите.
Акромегалиясы бар, клиникалық зерттеулер кезінде ланреотидпен ем қабылдаған емделушілерде мәлімделген жағымсыз реакциялар дене ағзаларының тиісті жүйелері бойынша келесі классификацияға сай тіркелген: өте жиі (≥1/10); жиі (≥1/100 – 1/10); жиі емес (≥1/1,000 – 1/100).

Ланреотидпен емделген кезде өте жиі күтілетін жағымсыз әсерлер асқазан-ішек жолы тарапынан бұзылулар болып табылады (жиірек мәлімделген әсерлер – диарея және абдоминальді ауыру, әдетте әлсіз немесе орташа білінеді және өткінші), өт-тас ауруы (әдетте симптомсыз өтеді) және енгізген жерде реакциялар (ауыру, түйіндер және қатаю).

Жағымсыз әсерлердің бейіні қолдану жөніндегі қалған көрсетілімдерге ұқсас.
  • Зерттеулер:
Жиі: ALAT жоғарылауы, ASAT қалыптан ауытқуы, ALAT қалыптан ауытқуы, қанда билирубиннің жоғарылауы, қанда глюкозаның жоғарылауы, гликозилирленген гемоглобиннің жоғарылауы, салмақтың төмендеуі
Жиі емес: ASAT жоғарылауы, қанда сілтілік фосфатазаның жоғарылауы, қанда билирубиннің қалыптан ауытқуы, қандағы натрийдің төмендеуі.
  • Жүрек тарапынан бұзылулар
Жиі: синустық брадикардия
  • Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар
Жиі: бас айналу, бас ауыру
  • Асқазан-ішек жолы тарапынан бұзылулар
Өте жиі: диарея, сұйық нәжіс, абдоминальді ауыру
Жиі: жүректің айнуы, құсу, іш қату, метеоризм, іштің желденуі, іште жайсыздық, диспепсия
Жиі емес: нәжіс түсінің өзгеруі
  • Тері және теріастылық тіндер тарапынан бұзылулар
Жиі: алопеция, гипотрихоз
  • Зат алмасудың және тамақтанудың бұзылулары
Жиі: гипогликемия
Жиі емес: қант диабеті, гипергликемия
  • Қантамырлық бұзылулар:
Жиі емес: ысынулар
  • Жалпы сипаттағы асқынулар және енгізген жерде реакциялар
Жиі: шаршау, енгізген жерде реакциялар (ауыру, ісінушілік, қатаю, түйіндер, қышу)
Жиі емес: астения
  • Бауыр және өт шығару жолдары тарапынан бұзылулар
Өте жиі: өт-тас ауруы
Жиі: өт жолдарының дилятациясы
  • Психиканың бұзылуы:
Жиі емес: ұйқысыздық

Қауіпсіздігі жөнінде постмаркетингтік тәжірибе:
Постмаркетингтік қолдану тәжірибесі панкреатит жөніндегі мәлімдемелерден басқа қандай да болсын өзге маңызды ақпаратты анықтаған жоқ.

Особые указания к применению

Ланреотид может снизить моторику желчного пузыря и привести к образованию камней в желчном пузыре. По этой причине, пациентам необходимо периодическое наблюдение. Рекомендуется при длительном лечении проводить эхографию желчного пузыря перед началом лечения и через каждые 6 месяцев.

Фармакологические исследования на животных и людях показали, что ланреотид, подобно соматостатину и другим аналогам соматостатина, ингибирует секрецию инсулина и глюкагона. Следовательно, у пациентов, проходящих лечение ланреотидом, может развиться гипогликемия или гипергликемия. Необходимо контролировать уровень глюкозы в крови в начале лечения ланреотидом или при изменении дозы. Противодиабетическая терапия должна корректироваться соответственно. Пациентам, получающим лечение сахарного диабета инсулином, доза инсулина изначально должна быть снижена до 25 %, затем адаптирована по уровню глюкозы в крови, который необходимо тщательно проверять у данной группы пациентов сразу после начала лечения соматулином.

Небольшое снижение функции щитовидной железы может наблюдаться во время лечения ланреотидом у пациентов, страдающих акромегалией, хотя клинической гипотиреоз редок. Рекомендуется проводить анализы функции щитовидной железы при клинических показаниях.

У пациентов с акромегалией применение ланреотида не освобождает от наблюдения за объемом опухоли гипофиза.

У пациентов, не имеющих сопутствующих заболеваний сердечно-сосудистой системы, ланреотид может привести к снижению частоты сердечных сокращений, не обязательно при этом достигнув пороговой величины брадикардии. У пациентов с предшествующими сердечными расстройствами может возникнуть синусовая брадикардия. Следует проявлять осторожность при назначении лечения ланреотидом пациентам с брадикардией.

При карциноидных опухолях лечение ланреотидом не должно назначаться до устранения имеющейся кишечной обструкции опухолью.

Возникновение значительной и длительной стеатореи обосновывает дополнительное назначение препаратов экстракта поджелудочной железы.

Почечная/печеночная недостаточность
Для пациентов с почечной и/или печеночной недостаточностью отсутствует необходимость корректировки дозирования.

Пожилой возраст
Нет необходимости в корректировке дозы пациентам преклонного возраста.

Применение в педиатрии
Не рекомендуется применять Соматулин® у детей и подростков до 18 лет в связи с отсутствием данных по безопасности и эффективности.

Беременность и период лактации

Беременность
Исследования на животных не выявили тератогенных эффектов, связанных с ланреотидом во время органогенеза. Количество беременностей с воздействием ланреотида очень ограничено. Таким образом, ланреотид следует назначать беременным женщинам только в случае крайней необходимости.

Лактация
Неизвестно, выделяется ли данный препарат с грудным молоком. Поскольку многие препараты выделяются с грудным молоком, следует проявлять осторожность, когда ланреотид назначается в период лактации.

Репродуктивная функция
Снижение репродуктивной функции было отмечено у крыс женского пола вследствие ингибирования секреции ГР при дозах, превышающих получаемые людьми в терапевтических дозах.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Хотя не было установлено влияния на способность управления автотранспортом и работу с потенциально опасными механизмами, сообщалось о головокружении при применении Соматулина®. В случае, если у пациента отмечается головокружение, он не должен управлять автотранспортом или работать с потенциально опасными механизмами.
Ланреотид өт қабының моторикасын төмендетуі және өт қабында тастардың түзілуіне әкеп соғуы мүмкін. Сондықтан ланреотидпен ем қабылдап жүрген емделушілерді әлсін-әлсін бақылап отыру қажет. Ұзақ емделген кезде емді бастар алдында және әрбір 6 ай сайын өт қабына эхография жүргізу керек.

Жануарларға және адамдарға жүргізілген фармакологиялық зерттеулер, соматостатин және оның аналогтары сияқты, ланреотидтің инсулин және глюкагон секрециясын тежейтінін көрсетті. Демек, ланреотидпен ем қабылдап жүрген емделушілерде гипогликемия немесе гипергликемия пайда болуы мүмкін. Ланреотидпен емдеудің бас кезінде немесе дозаны өзгерткенде қандағы глюкоза деңгейін бақылау қажет. Диабетке қарсы ем тиісінше түзетілуі тиіс. Қант диабетіне инсулинмен ем қабылдап жүрген емделушілерде инсулин дозасы басынан 25%-ға төмендетілуі, содан кейін қандағы глюкоза деңгейі бойынша адаптациялануы тиіс, оны емделушілердің осы тобында соматулинмен емдеуді бастағаннан кейін бірден мұқият тексеру қажет.

Қалқанша без функциясының аздап төмендеуі акромегалиядан зардап шегіп жүрген емделушілерде, клиникалық гипотиреоз сирек болса да, байқалуы мүмкін. Клиникалық көрсетілімдері болғанда қалқанша без функциясына талдамалар жүргізу керек.

Акромегалиясы бар емделушілерде ланреотидті қолдану гипофиз ісіктерінің көлемін бақылаудан босатпайды.

Жүрек-қантамыр жүйесінің қатар жүретін аурулары жоқ емделушілерде ланреотид жүректің жиырылу жиілігінің төмендеуіне әкеп соғуы мүмкін, мұндайда брадикардияның шектік шамасына жету міндетті емес. Бұған дейін жүрек қызметінің бұзылыстары бар емделушілерде синустық брадикардия пайда болуы мүмкін. Брадикардиясы бар емделушілерге ланреотидпен ем тағайындағанда сақтық танытқан жөн.

Карциноидтық ісіктерде ланреотидпен емдеу ішектің ісікпен обструкциясы жойылғанша тағайындалмауы тиіс.

Елеулі және ұзақ стеатореяның пайда болуы ұйқы безі сығындысы препараттарын қосымша тағайындауға негізделеді.

Бүйрек/бауыр қызметінің жеткіліксіздігі
Бүйрек және/немесе бауыр қызметінің жеткіліксіздігі бар емделушілерде дозаны өзгертудің қажеттілігі жоқ.

Егде жас
Егде жастағы емделушілерде дозаны өзгертудің қажеттілігі жоқ.

Педиатрияда қолданылуы
Соматулин® препаратын балаларға және 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдерге, қауіпсіздігі және тиімділігі жөнінде деректер жоқ болғандықтан, қолдануға болмайды.

Жүктілік және лактация кезеңі

Жүктілік
Жануарларға жүргізілген зерттеулерде органогенез кезінде ланреотидпен байланысты тератогендік әсерлер байқалған жоқ. Ланреотидтің әсер етуі болатын жүктілік саны өте шектеулі. Осылайша, ланреотидті жүкті әйелдерге аса қажет болған жағдайларда ғана тағайындаған жөн.

Лактация
Осы препараттың емшек сүтімен бірге бөлініп шығатын-шықпайтыны белгісіз. Көптеген препараттар емшек сүтімен бірге бөлініп шығатын болғандықтан, ланреотидті лактация кезеңінде тағайындаған кезде, сақтық білдірген жөн.

Ұрпақ өрбіту функциясы
Ұрғашы егеуқұйрықтарда адамдар қабылдайтын емдік дозалардан артық дозаларда ӨГ секрециясы тежелуі салдарынан, ұрпақ өрбіту функциясының төмендейтіні байқалды.

Дәрілік заттың көлік құралдарын немесе қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне ықпал ету ерекшеліктері
Автокөлікті басқару және қауіпті механизмдермен жұмыс жасау қабілетіне ықпалы анықталмаса да, Соматулин® препаратын қолданғанда бас айналудың болғаны жөнінде мәлімделді. Егер емделушіде бас айналу байқалса, ол автокөлікті басқармауы немесе қауіпті механизмдермен жұмыс жасамауы тиіс.

Дозировка и способ применения

Соматулин® вводится только внутримышечно (в/м) в верхне-наружный квадрант ягодицы. Стороны внутримышечных инъекций должны чередоваться межу правой и левой сторонами.

Режим дозирования и длительность терапии устанавливают индивидуально для каждого пациента в зависимости от ответной реакции.

Принимая во внимание вариабельную чувствительность опухолей к аналогам соматостатина, рекомендуется начинать лечение с пробной инъекции для оценки качества ответной реакции (секреция ГР, симптомы, связанные с карциноидной опухолью, опухолевая секреция…)

При отсутствии ответной реакции на первую пробную инъекцию тактика лечения должна быть пересмотрена.

При акромегалии лечение начинают с одной внутримышечной инъекции 30 мг препарата через каждые 14 дней. Перед последующей инъекцией проводят исследование уровней ГР и ИФР-1. При недостаточной эффективности лечения (уровень ГР выше 2.5 нг/мл) схема лечения может быть изменена на 1 инъекцию 30 мг препарата 1 раз в 10 дней. При уровне ГР между 2.5 нг/мл и 1 нг/мл рекомендуется оставить прежнюю кратность введения.

При карциноидных опухолях начальная доза составлет 30 мг 1 раз в 14 дней. В случае недостаточной эффективности лечения, оцениваемой по выраженности клинических симптомов (приливы, диарея), данная схема может быть изменена на 1 инъекцию 30 мг препарата 1 раз в 10 дней.

При фистуле органов пищеварительного тракта лечение начинают с пробной внутримышечной инъекции для оценки эффективности лечения. В случае сокращения объема выделения из фистулы не менее чем на 50 % через 72 часа после инъекции, препарат применяется далее 1 раз в 10 дней до заживления фистулы. Максимальное количество дополнительных инъекций - 3. У 50 % пациентов полное закрытие фистулы наблюдалось в течение 14 дней.

Инструкция по приготовлению и введению препарата

Смешивание лиофилизата с прилагаемым растворителем должно выполняться непосредственно перед инъекцией путем перемешивания содержимого флакона плавными движениями, вращая флакон 20 или 30 раз между ладонями до получения однородной суспензии белого или белого с кремоватым оттенком цвета. Суспензия не должна смешиваться с другими препаратами.

1. Снимите колпачок с иглы и присоедините ее к шприцу.

2. Наберите в шприц весь растворитель из ампулы.

3. Снимите крышку с флакона с лиофилизатом, удалив пластиковую крышку.

4. Введите иглу сквозь резиновую пробку и перенесите растворитель во флакон.

5. Аккуратно взболтайте содержимое, вращая флакон 20 или 30 раз между пальцами до получения однородной суспензии. Не выкачивайте ее туда и обратно.

6. Не переворачивая флакон, наберите в шприц всю суспензию.

7. Снимите иглу со шприца. Надавите на поршень таким образом, чтобы весь воздух вышел.

8. Присоедините другую иглу. Инъекция должна всегда проводиться внутримышечно.

9. ИНЪЕКЦИЮ СЛЕДУЕТ ДЕЛАТЬ НЕЗАМЕДЛИТЕЛЬНО
Соматулин® бөксенің жоғарғы сыртқы квадрантына бұлшықет ішіне (б/і) енгізіледі. Бұлшықетішілік инъекция оң және сол жаққа кезек-кезек жасалуы тиіс.

Дозалау режимі мен емдеу ұзақтығын жауап реакциясына байланысты әр емделуші үшін жекелей анықтайды.

Ісіктердің соматостатин аналогтарына сезімталдығының құбылмалы болатындығын ескеріп, емдеуді жауап реакциясының (ӨГ секрециясы, карциноидты ісікпен байланысты симптомдар, ісік секрециясы...) сапасына баға беру үшін сынақ инъекциясынан бастауға кеңес беріледі

Алғашқы сынақ инъекциясына жауап реакциясы жоқ болғанда емдеу тактикасын қайта қарастыру керек.

Акромегалияда емдеуді 14 күн сайын 30 мг препаратпен бұлшықетішілік бір инъекциядан бастайды. Келесі инъекция алдында ӨГ мен ИӨФ-1 деңгейлеріне зерттеу жүргізеді. Емдеу тиімділігі жеткіліксіз болғанда (ӨГ деңгейі 2.5 нг/мл-ден жоғары) емдеу сызбасы 10 күн сайын 1 рет 30 мг препаратпен 1 инъекция жасауға өзгертілуі мүмкін. ӨГ 2.5 нг/мл және 1 нг/мл арасында болғанда бұрынғы енгізу санын қалдыру керек.

Карциноидты ісіктерде бастапқы доза 14 күнде 1 рет 30 мг құрайды. Клиникалық симптомдардың (қан кернеулер, диарея) айқындылығы бойынша баға берілетін емдеу тиімділігі жеткіліксіз болған жағдайда, бұл сызба 10 күнде 1 рет 30 мг препаратпен 1 инъекция жасауға өзгертілуі мүмкін.

Ас қорыту жолындағы ағзалардың фистуласында емдеуді емнің тиімділігіне баға беру үшін бұлшықетішілік сынама инъекциядан бастайды. Инъекциядан кейін 72 сағаттан соң фистуладан шығатын бөлінділердің көлемі кемінде 50%-ға қысқарған жағдайда, препарат әрі қарай фистула жазылғанға дейін 10 күнде 1 рет қолданылады. Қосымша инъекциялардың ең жоғары саны – 3. Емделушілердің 50%-да фистулалардың жабылуы 14 күн ішінде байқалды.

Препаратты дайындау және енгізу жөніндегі нұсқаулық

Лиофилизатты қоса берілген еріткішпен араластыру тікелей инъекция алдында құтының ішіндегісін, құтыны алақандар арасында ақ немесе крем реңді ақ түсті біртекті суспензия алынғанға дейін 20 немесе 30 рет айналдырып, баяу қимылдармен шайқау арқылы жүргізілуі тиіс. Суспензия басқа препараттармен араласып кетпеуі тиіс.

1. Иненің қалпақшасын алыңыз және оны еккішке жалғаңыз.

2. Еккішке ампуладағы еріткішті түгел сорып алыңыз.

3. Пластик қақпағын алып тастап, лиофилизаты бар құтының қақпағын ашыңыз.

4. Инені резеңке тығын арқылы өткізіңіз және еріткішті құтыға ауыстырыңыз.

5. Құтыны алақандар арасында біртекті суспензия алынғанға дейін 20 немесе 30 рет айналдырып, ішіндегісін мұқият шайқаңыз. Ішіндегісін сорып шығарып, қайта құймаңыз.

6. Құтыны төңкермей-ақ, барлық суспензияны еккішке сорып алыңыз.

7. Инені еккіштен шығарып алыңыз. Поршеньді ішіндегі ауаның барлығы шығып кететіндей етіп басыңыз.

8. Басқа инені жалғаңыз. Инъекция әрдайым бұлшықет ішіне жасалуы тиіс.

9. ИНЪЕКЦИЯНЫ КІДІРТПЕЙ ЖАСАҒАН ЖӨН

Взаимодействие с лекарствами

Взаимодействия, требующие мер предосторожности при применении:
  • Циклоспорин (перорально): снижение уровня циклоспорина в крови (снижение кишечной абсорбции циклоспорина). Увеличение дозы циклоспорина под контролем уровня в циркулирующей крови и снижение доз после прекращения лечения ланреотидом.
  • Инсулин, глитазоны, репаглинид, препараты сульфонилмочевины: риск гипогликемии или гипергликемии: снижение потребности в противодиабетической терапии вследствие снижения или увеличения эндогенной секреции глюкагона. Самоконтроль гликемии должен быть усилен и дозировка противодиабетической терапии во время лечения ланреотидом должна быть адаптирована при необходимости.
  • Одновременное применение препаратов, вызывающих брадикардию (например, бета-блокаторы) может оказать дополнительное воздействие на незначительное снижение частоты сердечных сокращений, обусловленное ланреотидом. Может потребоваться коррекция дозы таких сопутствующих препаратов.
  • Ограниченные опубликованные данные показывают, что аналоги соматостатина могут снижать метаболический клиренс соединений, как известно, метаболизурующихся ферментами цитохрома Р450, что может быть связано с подавлением гормона роста. Поскольку не может быть исключено, что возможно ланреотид оказывает такое воздействие, другие препараты, которые в основном метаболизируются CYP3A4 и которые имеют низкий терапевтический индекс (например, хинидин) должны применяться с осторожностью.
Прочая информация
Взаимодействие с лекарственными средствами, обладающими выраженной связью с белками крови, маловероятно ввиду слабого связывания ланреотида с белками сыворотки.
Мыналарды қолданған кезде сақтық шараларын қажет ететін өзара әрекеттесулер:
  • Циклоспорин (пероральді түрде): қанда циклоспорин деңгейі төмендейді (циклоспориннің ішекте сіңуі төмендейді). Қан айналымындағы циклоспориннің деңгейін бақылай отырып, дозасын арттырады және ланреотидпен емдеуді тоқтатқаннан кейін дозаларын төмендетеді.
  • Инсулин, глитазондар, репаглинид, сульфонилмочевина препараттары: гипогликемия немесе гипергликемия қаупі: глюкагонның эндогендік секрециясының төмендеуі немесе жоғарылауы салдарынан диабетке қарсы емге қажеттілік төмендейді. Ланреотидпен емделу кезінде гликемияны өздігінен бақылау күшейтілуі және қажет болғанда диабетке қарсы емді дозалау адаптациялануы тиіс.
  • Брадикардияны туындататын препараттарды (мысалы, бета-блокаторлар) бір мезгілде қолдану ланреотидпен жүзеге асырылатын жүректің жиырылу жиілігінің аздап төмендеуіне қосымша әсерін тигізуі мүмкін. Қатар қолданылатын мұндай препараттардың дозасын түзету қажет болуы мүмкін.
  • Жарияланған шектеулі деректер соматостатин аналогтарының Р450 цитохромы ферменттерімен метаболизденетін белгілі қосылыстардың метаболизмдік клиренсін төмендете алатынын, бұл өсу гормонының басылуымен байланысты болуы мүмкін екендігін көрсетеді. Ланреотидтің осылай әсер етуін жоққа шығару мүмкін болмағандықтан, негізінен CYP3A4-пен метаболизденетін және емдік индексі төмен (мысалы, хинидин) басқа препараттар сақтықпен қолданылуы тиіс.
Басқа да ақпарат
Қан ақуыздарымен айқын байланысы бар дәрілік заттармен өзара әрекеттесуі, ланреотидтің сарысу ақуыздарымен байланысуы әлсіз болғандықтан, екіталай.

Передозировка соматулиным в порошке

Симптомы: появление или усиление побочных явлений со стороны желудочно-кишечного тракта.

Лечение: симптоматическое.
Симптомдары: асқазан-ішек жолы тарапынан жағымсыз әсерлердің пайда болуы немесе күшеюі.

Емі: симптоматикалық.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Внутренние фармакокинетические параметры ланреотида после внутривенного введения здоровым добровольцам показали ограниченное внесосудистое распределение с равновесным объемом распределения 16,1 л. Общий клиренс составлял 23,7 л/ч, терминальный период полувыведения 1,14 часа и среднее время нахождения в плазме крови 0,68 часов.

В исследованиях по оценке экскреции менее 5 % ланреотида выводилось с мочой и менее 0,5 % было обнаружено в неизменном виде в фекалиях, что указывает на некоторую экскрецию с желчью.

Плазменный профиль одной дозы Соматулина® (30 мг), введенной внутримышечно здоровым добровольцам, характеризуется начальной фазой быстрого высвобождения, соответствующей высвобождению пептида с поверхности микросфер, а затем второй фазой - высвобождения, с последующим очень медленным снижением индуцированного пролонгированным высвобождением активного вещества из микрочастиц, составляющих лекарственное средство.

После начального пика концентрации сыворотки в 8,5 ± 4,7 нг/мл полученного между 1 и 2 ч после приема препарата, происходит снижение сывороточных уровней в течение 1-3 дней, а затем поднимается с 3 – 5 дня до 14-21 дня в виде "псевдо плато" с наибольшим уровнем в сыворотке крови - около 1 нг/мл в течение этого периода времени.

Этот профиль длительного высвобождения характеризуется средним временем присутствия 15,0 ± 1,6 дней, и периодом полураспада 5,0 ± 2,3 дней.

Фармакокинетический профиль у пациентов с акромегалией после однократного введения 30 мг Соматулина® сравним с полученным у здоровых добровольцев.

Фармакокинетический профиль при введении повторных доз был также исследован у пациентов с акромегалией. Устойчивые уровни отмечались после 4 последовательных доз, представленные в виде пика 10,9 ± 4,4 нг/мл около 2 часов после введения, затем "псевдо плато", затем следовала кинетика первого порядка. Средняя минимальная и средняя концентрация в сыворотке в стабильном состоянии составляет 2,2 ± 0,7 и 2,8 ± 0,8 нг/мл соответственно. Кумуляция не наблюдается (Rас = 2.2) . Полная абсорбция микросфер происходит через 45 – 60 дней после введения.

Почечная/печеночная недостаточность

У пациентов с тяжелой почечной недостаточностью наблюдалось снижение общего клиренса ланреотида сыворотки приблизительно в 2 раза с соответствующим увеличением периода полувыведения и площади под фармакокинетической кривой (AUC).

У пациентов с умеренной печеночной недостаточностью наблюдалось снижение клиренса ланреотида сыворотки (30%). Объем распределения и среднее время определения препарата увеличились у пациентов со всеми степенями печеночной недостаточности.

Нет необходимости изменять начальную дозу у пациентов с почечной или печеночной недостаточностью, так как концентрация ланреотида в сыворотке у данной группы населения как ожидается, будет в пределах диапазона концентрации в сыворотке, благополучно переносимой здоровыми лицами.

Пожилые пациенты
У пожилых пациентов выявлено увеличение периода полувыведения и среднего времени определения ланреотида в плазме по сравнению с молодыми здоровыми субъектами. Нет необходимости изменять начальную дозу для пожилых пациентов, так как концентрация ланреотида в сыворотке у данной группы населения как ожидается, будет в пределах диапазона концентрации в сыворотке, благополучно переносимой здоровыми лицами.
Дені сау еріктілерге көктамыр ішіне енгізгеннен кейін ланреотидтің ішкі фармакокинетикалық параметрлері қантамырлардан тыс шектеулі таралуы 16,1 л тепе-тең көлемде болатындығын көрсетті. Жалпы клиренсі сағатына 23,7 л құрайды, терминальді жартылай шығарылу кезеңі 1,14 сағат және қан плазмасында болатын орташа уақыты 0,68 сағат.

Зерттеулерде экскрециясына баға бергенде ланреотидтің 5%-дан азы несеппен бірге шығарылды және 0,5%-дан азы нәжістерде өзгермеген күйінде табылды, бұл өтпен бірге де біршама экскрецияланатынын көрсетеді.

Дені сау еріктілердің бұлшықет ішіне енгізілген Соматулиннің® бір дозасының (30 мг) плазмалық бейіні микросфера бетінен пептидтің босап шығуына сәйкес келетін тез босап шығудың бастапқы фазасымен, ал содан кейін босап шығудың, дәрілік затты құрайтын микробөлшектерден индукцияланған белсенді заттың ұзақ босап шығуы өте баяу төмендейтін, екінші фазасымен сипатталады.
Препаратты қабылдағаннан кейін 1 және 2 сағат арасында алынған 8,5 ± 4,7 нг/мл-дегі сарысу концентрациясының бастапқы ең жоғары шегінен кейін 1-3 күн ішінде сарысулық деңгей төмендейді, ал содан кейін 3 – 5 күннен бастап 14-21 күнге дейін "жалған плато" түрінде көтеріліп, осы уақыт кезеңі ішінде қан сарысуында ең жоғары деңгейде – 1 нг/мл-ге жуық болады.

Ұзақ босап шығудың бұл бейіні орташа 15,0 ± 1,6 күн, және жартылай ыдырау кезеңінің 5,0 ± 2,3 күн болуымен сипатталады.

Акромегалиясы бар емделушілерде 30 мг Соматулинді® бір рет енгізгеннен кейінгі фармакокинетикалық бейіні дені сау еріктілерде алынған шамамен ұқсас болады.

Дозаларды қайталап енгізген кездегі фармакокинетикалық бейіні сондай-ақ акромегалиясы бар емделушілерде де зерттелді. Енгізгеннен кейін 2 сағатқа жуық ең жоғары 10,9 ± 4,4 нг/мл түрінде берілген бірізді 4 дозадан соң тұрақты деңгейлер байқалды, содан кейін "жалған плато", әрі қарай алғашқы реттік кинетикаға жалғасты. Сарысудағы ең төмен және орташа концентрация тұрақты жағдайда тиісінше 2,2 ± 0,7 және 2,8 ± 0,8 нг/мл құрайды. Жиналып қалу байқалмайды (Rас = 2.2). Микросфералардың толық сіңуі оны енгізгеннен кейін 45 – 60 күннен соң болады.

Бүйрек/бауыр қызметінің жеткіліксіздігі

Бүйрек қызметінің ауыр жеткіліксіздігі бар емделушілерде, жартылай шығарылу кезеңінің және фармакокинетикалық қисық астындағы ауданның (AUC) тиісінше артуына сай, сарысудағы ланреотидтің жалпы клиренсінің шамамен 2 есе төмендегені байқалды.

Бауыр қызметінің орташа жеткіліксіздігі бар емделушілерде ланреотид сарысуы клиренсінің төмендегені байқалды (30%). Препараттың таралу көлемі және анықталуының орташа уақыты бауыр қызметінің барлық дәрежелі жеткіліксіздігі бар емделушілерде ұлғайды.

Бүйрек немесе бауыр қызметінің жеткіліксіздігі бар емделушілерде бастапқы дозаны өзгертудің қажеттілігі жоқ, өйткені адамдардың осы тобының сарысуындағы ланреотид концентрациясы, күтілгендей, жағымдылығы ойдағыдай болған дені сау адамдардағы сарысу концентрацияларының диапазоны шегінде болады.

Егде жастағы адамдар
Егде жастағы емделушілерде жартылай шығарылу кезеңінің және плазмада ланреотидтің анықталуының орташа уақытының дені сау субъектілермен салыстырғанда артқаны байқалды. Егде жастағы емделушілерде бастапқы дозаны өзгертудің қажеттілігі жоқ, өйткені тұрғындардың осы тобының сарысуындағы ланреотид концентрациясы, күтілгендей, жағымдылығы жақсы болған дені сау адамдардағы сарысу концентрацияларының диапазоны шегінде болады.

Фармакодинамика

Ланреотид представляет собой октапептидный аналог природного соматостатина. Подобно соматостатину, ланреотид является ингибитором ряда эндокринных, нейроэндокринных, экзокринных и паракринных механизмов. Ланреотид обладает высокой тропностью к соматостатиновым рецепторам человека (SSTR) 2 и 5, и низкой тропностью к человеческому SSTR 1, 3 и 4. Активность человеческого SSTR 2 и 5 является первичным механизмом, лежащим в основе подавления секреции ГР.

Кроме того, выраженная селективность ланреотида к секреции гормона роста по сравнению с такой же у инсулина, делает данный препарат эффективным при лечении акромегалии.

В результате подавления синтеза стимулирующего гормона щитовидной железы (ТТГ), ланреотид нормализует функцию щитовидной железы у пациентов с тиреотропными аденомами.

Кроме того, ингибирующее действие ланреотида на кишечную экзокринную секрецию, пищеварительные гормоны и механизмы клеточной пролиферации представляет особый интерес для его применения в лечении симптомов эндокринных опухолей пищеварительной системы, особенно карциноидных опухолей.

Ланреотид, подобно соматостатину, оказывает общее экзокринное антисекреторное действие. Он подавляет базальную секрецию мотилина, желудочного ингибиторного пептида и панкреатического полипептида, но не оказывает значимого действия на длительную секрецию секретина или гастрина.

Ланреотид существенно подавляет индуцируемое пищей усиление кровотока в верхней мезентериальной артерии и портальной вене.

Ланреотид значительно уменьшает стимулируемую простагландином Е1 тощекишечную водно-электролитную секрецию (вода, натрий, калий и хлорид). Ланреотид уменьшает уровень пролактина у пациентов с акромегалией, получающих лечение в течение длительного времени.

Ланреотид обладает намного более выраженным и более длительным действием по сравнению с природным соматостатином.
Ланреотид табиғи соматостатиннің октапептидтік аналогы болып табылады. Соматостатин тәрізді, ланреотид бірқатар эндокриндік, нейроэндокриндік, экзокриндік және паракриндік механизмдердің тежегіші болып табылады. Ланреотидтің адамның соматостатиндік 2 және 5 рецепторларына (SSTR) троптылығы жоғары, және адамның 1, 3 және 4 SSTR троптылығы төмен. Адамның 2 және 5 SSTR белсенділігі алғашқы механизм болып табылады, оның негізінде өсу гормоны (ӨГ) секрециясының басылуы жатыр.

Бұдан басқа, өсу гормоны секрециясына ланреотидтің айқын селективтілігі осындай инсулинмен салыстырғанда осы препаратты акромегалияны емдеу үшін тиімді етеді.

Қалқанша бездің (ТТГ) стимуляциялайтын гормоны синтезін басу нәтижесінде, ланреотид тиреотропты аденомалары бар емделушілерде қалқанша без функциясын қалыпты етеді.

Бұдан басқа, ланреотидтің ішектің экзокриндік секрециясын, ас қорыту гормондарын және жасушалық пролиферация механизмдерін тежегіш әсері оны ас қорыту жүйесінің эндокриндік ісіктері симптомдарын, әсіресе карциноидты ісіктерді емдеуге қолдану үшін ерекше назар аудартады.

Ланреотид, соматостатинге ұқсас, жалпы экзокриндік антисекреторлы әсер береді. Ол мотилиннің базальді секрециясын, асқазанның тежегіш пептидін және панкреатиттік полипептидті басады, бірақ секретин немесе гастрин секрециясына елеулі әсерін тигізбейді.

Ланреотид жоғарғы мезентериальді артерияларда және қақпа көктамырында аспен индукцияланатын қан ағысының күшеюін едәуір төмендетеді.

Ланреотид Е1 простагландинмен стимуляцияланатын ашішектік су-электролиттік секрецияны (су, натрий, калий және хлорид) едәуір азайтады. Ланреотид акромегалияға ұшыраған, ұзақ уақыт ем қабылдап жүрген емделушілерде пролактин деңгейін азайтады.

Ланреотидтің табиғи соматостатинмен салыстырғанда, едәуір өте айқын және өте ұзақ әсері бар.

Упаковка и форма выпуска

Лиофилизат помещают во флакон из слегка затемненного гидролитического стекла типа I, укупоренный резиновой пробкой под обкатку алюминиевым колпачком с отверстием для иглы в центре и закрытый защитной пластмассовой крышкой контроля первого вскрытия. На флакон наклеивают этикетку. По 2 мл растворителя помещают в ампулу из бесцветного гидролитического стекла типа I. На ампулу наклеивают этикетку. По 1 стерильному одноразовому полипропиленовому шприцу вместимостью 3 мл и по две стерильные одноразовые иглы (размер иглы 1.20 х 40 мм) помещают в контурную ячейковую упаковку из ПВХ и ламинированной бумаги. Один флакон с лиофилизатом, одну ампулу с растворителем, одну контурную ячейковую упаковку с шприцем и двумя иглами вместе с инструкцией по применению на государственном и русском языках помещают в картонную коробку.
Лиофилизат ортасында инеге арналған тесігі бар алюминий қалпақшамен қаусырылып, резеңке тығынмен тығындалған және алғашқы ашылуы бақыланатын қорғағыш пластмасса қақпақпен жабылған I типті сәл күңгірттендірілген гидролитикалық шыныдан жасалған құтыларға салынады. Құтыға заттаңба жапсырылады. 2 мл еріткіш I типті түссіз гидролитикалық шыныдан жасалған ампулаға құйылған. Ампулаға заттаңба жапсырылады. Сыйымдылығы 3 мл 1 стерильді бір реттік полипропилен еккіш және екі стерильді бір реттік ине (иненің өлшемі 1.20 х 40 мм) ПВХ және ламинацияланған қағаздан жасалған пішінді ұяшықты қаптамаға салынған. Лиофилизаты бар бір құты, еріткіші бар бір ампула, еккіші мен екі инесі бар пішінді ұяшықты бір қаптама қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапқа салынған.